In Disney’s ‘Tarzan’ leren we mens tussen de apen ‘Tarzan’ kennen. Als Tarzan’s biologische ouders worden gedood door een luipaard als hij nog een baby is, neemt apenmoeder Kala die net haar eigen zoon is verloren door hetzelfde luipaard,Tarzan mee en besluit vanaf dat moment dat hij haar zoon is.
eemt apenmoeder Kala die net haar eigen zoon is verloren door hetzelfde luipaard,
Tarzan groeit gauw op maar ondanks dat hij zich gedraagt als de andere apen voelt hij zich haast altijd een buitenstaander, behalve bij Kala die veel om hem geeft en van hem houdt zoals hij is. Als Tarzan volwassen is, redt hij op een dag een vrouw van een kudde op hol geslagen bavianen in de jungle. Ze blijkt Jane te heten en Tarzan begrijpt niet wie ze is want Jane is de eerste andere mens die hij in zijn leven tegen komt.
Jane is samen met haar vader en jager Clayton, en werkt als apenonderzoekster. Ze is direct gefascineerd door Tarzan en hoopt dat hij haar en haar vader mee naar de andere apen kan nemen. De apen zien dit echter niet zitten en vertrouwen de mensen niet, waardoor Tarzan voor dilemma’s komt te staan. Want als zijn band met Jane hechter wordt, wordt het voor hem steeds moeilijker te beseffen waar hij thuis hoort want in de jungle heeft hij zich ondanks Kala’s liefde altijd een vreemde gevoeld en bij Jane voelt hij dit niet en vindt hij zijn oorsprong. Tarzan wordt langzaamaan noodgedwongen te kiezen tussen het leven in de jungle of een nieuw leven aan land samen met Jane, maar een onverwachts gevaar gooit roet in het eten en kan de toekomst van de jungle en de apen wel eens in gevaar brengen..
‘Tarzan’ is een geweldige film. De muziek van Phil Collins, de animatie, de plot, het is allemaal fantastisch gedaan. De film gaat erg snel en binnen een aantal scènes zien we Tarzan al opgroeien van jonge jongen tot volwassen man. Het tempo zit er dus goed in en daarmee is het extra knap hoeveel emotie in de film verweven zit en de tijdsprongen werken voor het verhaal en geen afbreuk doen aan de diepere laag en emotie. Want emotie zit wel degelijk in Tarzan en met name in de liefdevolle, warme band tussen hem en zijn moeder Kala maar de jonge Tarzan die zijn plek wil vinden in de jungle, is ook vaak ontroerend omdat hij er zo graag bij wil horen.
Kala’s onvoorwaardelijke liefde naar hem is prachtig en levert veel hartverwarmende momenten op in de film. Tarzan’s innerlijk conflict als hij Jane leert kennen is dan ook voelbaar en levert de emotionele laag op in de film want bij Jane voelt hij zich thuis maar Kala heeft hem altijd verzorgd, opgevangen en lief gehad. Naast de emotie zit er ook genoeg actie en humor in de film om het op momenten ook wat luchtig te maken. De film is hierin haast een perfecte balans tussen emotie, actie, humor en een coming of age story, want als deze dingen worden aangestipt maar nooit te veel, het voelt precies in verhouding. De apen worden prachtig geportretteerd en sowieso voelt het alsof al het dierenleven in de film veel aandacht heeft gekregen, waardoor de mensen juist voelen als het echte gevaar, heel knap gedaan.
De band tussen Tarzan en Jane is romantisch en wordt stapsgewijs opgebouwd waardoor het natuurlijk voelt en heel goed. De scènes tussen hun twee zijn prachtig en het liedje ‘Strangers like me’ waarin Tarzan zijn menselijke roots leert kennen via een diaprojector die Jane hem laat zien, is een stukje top cinema van de bovenste plank. Zoals gezegd is de muziek van Phil Collins sowieso fantastisch want ‘You’ll be in my heart’, het bekendste nummer uit de film barst van de emotie en is echt geweldig, en het nummer ‘Son of man’ over de opgroeiende Tarzan werkt ook heel goed.
Dit samen met het goede verhaal en alle emotie maakt van Tarzan een ijzersterke film die ik al van kinds af aan eer op keer kan bekijken en altijd goed blijf vinden. De film had sommige momenten iets kindvriendelijker aan kunnen pakken, zo voelt een bepaalde sterfscène van een van de vijanden aan het eind behoorlijk heftig voor een kinderfilm en Clayton die Tarzan zegt dat vrouwen niet te vertrouwen zijn om zo op Tarzan’s moreel in te praten, is iets wat je als volwassene begrijpt maar moet als meisje en toekomstige vrouw toch een gekke boodschap zijn om te horen wanneer je deze film kijkt. Gelukkig zijn dit soort momenten schaars en voelt de film verder modern en tijdloos aan met universele thema’s als liefde, zoeken naar je oorsprong, enz.
De band tussen Tarzan en Kala is hierin prachtig gedaan en het is mooi hoe dit geleidelijk overgaat in de band tussen Tarzan en Jane. Het voelt allemaal natuurlijk en logisch, goed uitgewerkt en het is mooi om te zien hoe Tarzan steeds meer ontdekt wie hij is en wie hij wil zijn.
‘Tarzan’ is een geweldige Disney film. De film heeft een kloppend hart, goed plot, actie, humor en tegelijkertijd durft het ook serieus te zijn en dit werkt allemaal heel goed. Denk hier de prachtige muziek van Phil Collins bij en je hebt een tijdloze klassieker. Mijn favoriete Disneyfilm aller tijden.
⭐⭐⭐⭐⭐.
