Gladiator (2000) #9.

Het is 180 na Christus. Keizer Marcus Aurelius is erg ziek en hij heeft zijn oog laten vallen op generaal Maximus (Russel Crowe) om zijn plek over te nemen en Rome naar een goede toekomst te leiden. Maximus is een moedig vechter, een strateeg maar vooral een nobel man, allerlei kwaliteiten waarvan Marcus Aurelius vindt dat de leider van Rome deze zou moeten hebben. Maximus leeft echter vanuit zijn hart, hij wil graag terug naar zijn gezin, zijn vrouw en zoon en zijn fijne huis, en heeft zijn thuis zolang moeten missen dat hij op de dag nauwkeurig heeft geteld hoelang hij van huis weg is geweest. Hij heeft maar een wens en dat is naar huis terugkeren en de rust ervaren van de omgeving, de liefde van zijn vrouw en het bijzijn van zijn kind.

Maximus slaat het aanbod van Marcus Aurelius af, maar diens zoon Commodus (Joaquin Phoenix), voelt zich gepasseerd door zijn vader en diens aanbod aan Maximus en kan niet met deze tegenslag omgaan. Hij ziet dat zijn vader Maximus de goedkeuring en liefde geeft die hij zelf altijd heeft moeten missen en dit leidt tot een grote toorn van woede en haat in hem. Commodus vermoord zijn vader Marcus Aurelius en claimt de nieuwe troon. Als Maximus weigert te gehoorzamen aan Commodus wordt hij opgepakt en willen soldaten hem vermoorden, maar listig als hij is weet hij zich eruit te vechten en besluit hij gewond naar huis te keren. Maar als hij eenmaal uitgeput en zwaargewond het erf op komt rijden, komt hij tot een gruwelijke ontdekking. Zijn vrouw en kind zijn vermoord op bevel van Commodus en Maximus valt bewusteloos op de grond van verdriet en verwondingen.

Een rondtrekkende groep gladiatoren vindt de gewonde Maximus en nemen hem mee en hij moet nu vechten als gladiator voor gladiator trainer Proximo. Maximus ziet het gevangenschap en werken als gladiator als genoegdoening voor het leed wat hem en zijn familie is aangedaan en met elke overwinning groeit zijn naam en wordt hij meer beroemd in Rome. Als hij op een dag oog in oog komt te staan met Commodus, omdat deze ‘de gladiator’ in levende lijve wil ontmoeten en die erachter komt dat Maximus zijn gevreesde rivaal nog leeft en zelfs een grote naam is geworden in het Romeinse volk, probeert hij Maximus strijd als gladiator op allerlei manieren te saboteren. Maar Commodus heeft alleen twee dingen onderschat: Maximus tomeloze vechtlust om zijn gezin te wreken en de kracht van liefde, want het is de liefde voor zijn gezin die Maximus tot zo’n geweldige en gevaarlijke gladiator maken.

Ik was 8 jaar oud toen ik ‘Gladiator’ voor het eerst zag. Ik vond het een geweldige film en het verhaal greep mij op die leeftijd al heel erg aan vanwege de actie, setting maar ook de emotie. Het lied ‘Now we are free’ is een lied wat ik tot op de dag van vandaag nog altijd luister. Het was daarom spannend voor mij om zoveel jaar na dato de film opnieuw te gaan kijken gezien de herinnering die ik eraan had en de indruk die het op mij heeft gemaakt en heeft achter gelaten, maar ik kan er gelukkig heel kort over zijn: Ik vund Gladiator nog steeds een geweldige film!

Het verhaal van een Romeinse generaal die gladiator wordt en zijn familie wil wreken, is zo sterk en wordt door Ridley Scott zo mooi verteld, dat ik de film in een adem heb afgekeken. Het acteerwerk van Russel Crowe als Maximus is fantastisch en het is knap hoe hij de film op zijn schouders draagt in de titelrol maar de hele cast acteert geweldig, want Joaquin Phoenix als de valse Commodus weet je op momenten met hem mee te doen leven en hem dan weer later te verafschuwen. Heel goed gedaan.

De actie in de film is ook mooi in beeld gebracht, maar wat vooral bij blijft is het medemenselijke. Hoe de gladiatoren met elkaar praten voor een gevecht, hoe er gefeest wordt bij een overwinning en hoe Maximus naam maakt in Rome. Het is echt heel mooi gedaan. Daarnaast zitten er een aantal hele goede dialogen in de film die ook bij blijven zoals … die Maximus zegt dat als hij het publiek wint, hij Rome wint en dan heb ik het nog niet eens gehad over de muziek die door een ringetje te halen is met als hoogtepunt ‘Now we are free’.

Af en toe voelen de dialogen en omgangsvormen iets te modern voor de tijd van 180 na Christus en ook het geweld leunt soms iets op het shockeffect, maar dit vergeef ik regisseur Ridley Scott voor de film die hij heeft afgeleverd.

‘Gladiator’ is een film die zijn tijd nog steeds geweldig doorstaan heeft en uniek is in zijn soort. Een sterke hoofdrol van Russel Crowe ondersteunt door een sterk en emotioneel verhaal en het geweldige regisseerwerk van Ridley, maakt dat de film lang bij blijft en ik bleef diep ontroerd achter.

Dit soort films worden niet vaak gemaakt en het is mooi om te zien dat de film 26 jaar na dato nog steeds zo adembenemend is.

Echt een parel van een film.

⭐⭐⭐⭐⭐.