In ´Doctor Strange´ volgen we dokter Stephen Strange (Benedict Cumberbatch). Stephen is erg goed in zijn werk en dat vindt hij zelf ook.. Hij heeft een gigantisch Ego en is erg bezig met zichzelf en zijn reputatie als dokter.
Als hij op een dag verongelukt en als gevolg meerdere pinnen in zijn arm krijgt, stort zijn wereld in. Na jaren als succesvol dokter te hebben gewerkt, heeft hij zijn hele identiteit om zijn werk heen gebouwd en nu hij dit niet meer kan, komt hij in een crisis.
Hij besluit naar Nepal te reizen omdat hij over een speciale manier van heling heeft gehoord die daar plaatsvindt en hem zou kunnen helpen terug in zijn kracht te komen.
Eenmaal in Nepal vindt Stephen de leerschool van ‘The Ancient One’ (Tilda Swinton) en zij leert Stephen dat er meer in het leven is dan prestige en materie, maar vooral dat er meer is in het leven dan feitelijke kennis en ratio. The Ancient One leert Stephen over magie en waar hij in het begin wantrouwend is tegenover haar leer, begint hij met de tijd zich steeds meer open te stellen en wil hij meer leren over hoe hij een ‘sorcerer’ kan worden. Maar hoe meer Stephen leert over het zijn van een sorcerer, hoe meer hij ontdekt over de verantwoordelijkheden die erbij komen kijken en wat het vergt om magie uit handen te laten blijven van kwade zielen in de wereld, zoals de slechte Kaecilius (Mads Mikkelsen). Kaecilius is een oud student van The Ancient One die het slechte pad op is gegaan en nu donkere magie inzet om de wereld naar zijn hand te zetten. Aan Stephen en de andere sorcerers de taak om Kaecilius te stoppen, voordat hij de wereld in zijn macht heeft..
‘Doctor Strange’ is in mijn ogen een van de meest originele Marvel films die er is gemaakt. Waar veel superheldenfilms toch gaan over ‘jezelf vinden’ in combinatie met vechten en fysieke kracht, is deze film haast een spirituele weergave van hoe een man met een groot Ego, zoekt naar de onderlaag en wie hij echt is. Benedict Cumberbatch speelt dit geweldig en weet ondanks de arrogantie, toch een personage van vlees en bloed van Stephen te maken en zijn interactie met Tilda Swinton, die een geweldige rol speelt als The Ancient One, is fantastisch.
Wat ook een hoogtepunt is in de film is de gave van de sorcerers om ruimte en tijd te verbuigen. Gebouwen worden gekanteld, in een eindeloze loop gedraaid, de lucht barst open, het is allemaal erg psychedelisch en prachtig in beeld gebracht. Ook hierin excelleert de film en onderscheid zich van andere Marvel films want waar CGI vaak ingezet wordt om bombastische sfeer te leveren, wordt het hier écht gebruikt om de oneindige mogelijkheden van de sorcerers en ons Universum in kaart te brengen. Fantastisch gedaan.
De spirituele boodschappen in de film worden goed overgebracht en het is mooi hoe de film de Oosterse leer behandeld zonder het te overschreeuwen. Soms vervalt de film wat in makkelijke grappen die het contrast tussen de moderne wereld en de afgesloten spirituele plek Kamar-Taj moeten benadrukken, maar gelukkig wordt dit in de tweede helft van de film minder.
Wat ik zelf het minst overtuigend vindt in de film is schurk Kalecius. Mads Mikkelsen is een goede acteur, maar zijn spel en personage voelt letterlijk ongrijpbaar en het wordt nooit helemaal duidelijk waarom hij precies doet wat hij doet en eerlijk gezegd is het ook niet heel erg interessant vind ik. De verhaallijn van Stephen die in leer gaat bij The Ancient One is zo interessant dat het opdraven van de villain telkens voelt als een manier om weer actie in het verhaal te brengen, wat op een zeker moment wat repetitief en eentonig aanvoelt soms.
De eindscène is gelukkig opnieuw een visueel spektakel en origineel gedaan. Het was mooi geweest als Doctor Strange nog een keer zijn geleerde krachten kon tonen in gevecht met de vijand, maar in plaats daarvan toont hij toepasselijk zijn intellect en hoe dit gecombineerd is nu met zijn magische krachten om de vijand te verslaan. Je zou kunnen zeggen dat het een symbiose is geworden tussen de intellectuele Strange van het begin en de spirituele reis die hij doorgemaakt heeft tijdens de film.
‘Doctor Strange’ is een prachtig voorbeeld dat Marvel filmisch meer zou kunnen dan de vaak herhaalde verhaallijn over een outsider die plotseling krachten krijgt en ze moet leren beheersen. De film weet zichzelf uit te zonderen door Oosterse leer, spiritualiteit en magie met gemak te combineren met een episch verhaal over Stephen Strange die verandert in een sorcerer om de wereld te redden en daarvoor zijn Ego aan de kant moet zetten om zich te kunnen aansluiten met zijn ware zelf. In mijn ogen is de film een hele goede combinatie van een leuke, interessante verhaallijn gecombineerd met actie en de reis van hoe Stephen Strange Doctor Strange wordt. De villain plotlijn had beter gekund, maar voor een film die ‘Doctor Strange’ heet is het fijn dat het merendeel van de tijd naar het hoofdkarakter zelf gaat.
⭐⭐⭐⭐.
