In ‘Avengers: Endgame’ komen de overgebleven Avengers bij elkaar om de overleden karakters uit ‘Infinity War’ te redden. Want sinds Thanos vingerknip in ‘Infity War’, is de wereld grauw en leeg achtergebleven en de overlevenden lukt het logischerwijs niet hun leven op te pakken na het verlies van hun naasten door de ruimteschurk. Als Antman zich op een dag komt melden met een plan, namelijk tijdreizen, besluiten de overgebleven Avengers het erop te wagen en terug in de tijd te gaan om te voorkomen dat Thanos de ‘Infinity Stones’ in handen krijgt en zo hun oude vrienden, geliefden en de rest van de wereld terug te halen.
‘Avengers: Endgame’ is een stuk trager dan ‘Infinity War’ en dat is even wennen wanneer je films direct achter elkaar kijkt. Waar Infinity War er geen gras over laat groeien en direct van start gaat, neemt Endgame er echt de tijd voor om het verhaal op te zetten en de plot uit te leggen.
Toch werkt dit heel erg goed en vind ik het positief uitpakken. De diepere laag en emoties die ik soms miste bij karakters in ‘Infinity War’, zijn ruim aanwezig in dit deel en het is duidelijk voelbaar wat er voor de karakters op het spel staat met deze laatste missie. De film is wel heel erg een vervolg op ‘Infinity War’ waar die film een meer op zichzelf staande film is, maar de inventieve plot en nieuwe verhaallijn doen niet onder voor ‘Infinity War’ en vind ik op momenten misschien nog wel vermakelijker.
We spenderen meer tijd met belangrijke hoofdpersonages zoals ‘Iron Man’ en ‘Captain America’ en de karakters zijn meer dan in ‘Infinity War’ bereid om over hun Ego’s heen te stappen en samen hun fout recht te zetten en de wereld te redden door de massamoord van Thanos terug te draaien.
De unieke teams van karakters die samen terug in de tijd gaan reizen is ook leuk. Zo gaan Rocket en Thor weer samen op pad, vormen Antman, Captain America en Iron Man een wonderlijk trio, kunnen Hawkeye en Black Widow de draad samen oppakken van hun verleden en leren Nebula en War Machine elkaar voor het eerst kennen. Deze nieuwe dynamiek van koppels, samen met het tijdreizen maken Endgame een origineel vervolg en niet een herhalingsoefening van iets wat we al eerder gezien hebben.
Wat goed is gedaan is dat de dreiging van Thanos door het tijdreizen niet weg is, want door een intelligent plotdetail komt hij er op de helft achter wat de Avengers van plan zijn, waardoor de confrontatie tussen The Avengers en Thanos opnieuw plaatsvindt maar dit keer kunnen ze daadwerkelijk alles verliezen.
‘Avengers: Endgame’ is een rustigere, serieuzere film dan ‘Infinity War’. De film neemt meer ruimte voor emoties en de diepere laag en zet het tijdreizen hierbij doeltreffend in. Ondanks dat de film minder actie heeft dan ‘Infinity War’, is de eindscène vol met bombastisch geweld prachtig gedaan en het kloppend hart van de film 3 uur lang voelbaar. Daarmee weten de Russo brothers voor mij ‘Infinity War’ te overtreffen en met ‘Endgame’ een gelaagde, goede film neer te zetten die meermaals binnenkomt en tot het einde spannend blijft. Een prachtige afsluiting van ‘Phase Three’ van alle voorgaande Avenger films en genoeg ruimte voor ‘Phase Four’, de Multiverse saga.
⭐⭐⭐⭐,✨.
