Alice (Natalia Dyer) is strenggelovig. Ze woont in een gelovige gemeenschap en gaat naar een gelovige middelbare school. Alles draait om het katholieke geloof in haar leven. Wanneer Alice seksuele gevoelens begint te ontwikkelen raakt ze met zichzelf in een strijd. Op school wordt haar geleerd dat seks binnen het huwelijk moet plaatsvinden, maar haar gevoel lijkt telkens sterker dan de zedenleer. Als ze hoort over een katholieke retraite op school besluit ze zich hier voor aan te melden in de hoop dat dit haar kan helpen. Wat volgt is de seksuele ontwaking van een jonge vrouw en de kans om te mogen leren wat de betekenis van eigen wil en vooral zelfliefde is.
Ik vond ‘Yes, God, Yes’ een mooie, subtiele film. De film laat op intrigerende wijze zien hoe Alice gevoelens krijgt die ze niet kan thuisbrengen en hoe zij op ontdekkingstocht gaat. Dat haar gevoelens haar overvallen en in de alledaagse dingen plotseling op lijken te komen, maakt het realistisch en herkenbaar want alles wat we niet mogen voelen komt nou eenmaal op wanneer we het niet verwachten.. De film blijft hierin respectvol naar de hoofdrolspeler hoewel sommige andere momenten iets subtieler hadden gekund. Twee klasgenoten die stiekem seks hebben en de eerwaarde die porno kijkt voelt wat plotseling en abrupt. De film wil hierin duidelijk de hypocrisie binnen het geloof aankaarten en het feit dat net als Alice, ook de andere gelovigen lijken te strugglen met het onderdrukken van gevoelens ondanks dat ze allemaal vooraan lijken te staan wanneer Alice ‘weer eens over de schreef gaat’. Dit maakt Alice zo’n innemend personage om naar te kijken omdat zij open en impulsiever van karakter is. Het is daarom mooi om te zien hoe zij steeds meer haar stem lijkt te vinden en zelf gaat beslissen wat goed en fout is en hoe ze met zichzelf, haar lichaam en seksualiteit wil omgaan. De film is daarmee ook een subtiele vrijheidsstrijd van een jonge vrouw die zich los wil vechten van beklemmende denkbeelden en zichzelf wil zijn en dit is mooi gedaan. Het had op momenten iets gewichtiger mogen zijn, maar de herkenbaarheid van personages valt te prijzen en Natalia Dyer zet een goede rol neer als Alice die mij vanaf het begin wist mee te nemen en voor haar liet supporten. Knap gedaan.
⭐⭐⭐,✨.
